“Bu yasama yılı sıradan bir yasama yılı değildir. Artık seçimlerin arifesindeyiz.
Sandık yüzünü göstermiştir. Bu Meclis’te kim ne söylerse, hangi düğmeye basarsa, millet sandığa giderken hepsini hatırlayacaktır.
Türkiye yeni yasama yılına Cumhuriyet tarihinin en büyük vurgunlarından biriyle girdi. Bu münferit bir olay değildir.
İnsanların alın terinin, emeklinin kıdem tazminatının, çocuğuna iyi bir gelecek bırakmaya çalışan ailenin tasarrufunun, enflasyon karşısında üç kuruşunu korumaya çalışan vatandaşın birikiminin Devletin gözü önünde bir saadet zincirine heba edilmesidir. Üstelik bunlar bir gecede olmadı.
Devlet biliyordu. Kurumlar biliyordu.
Uyarılar yapılıyordu ve aylar boşa geçti. Hepimiz biliyoruz ki bu çapta bir vurgun, siyasetten onay almadan, yargıdan zırh kuşanmadan, bürokrasiden yol bulmadan yapılamaz.
Buradaki sorun artık devleti şirket gibi yönetmek değildir. Bunun adı zimmete geçirmektir, el koymaktır.
Bu tablo ne tablosudur biliyor musunuz?.Picasso’nun ünlü Guernika tablosudur. Nazilerin Guernika katliamını anlatır.
Tabloyu gören bir Nazi subayı, Picasso’ya sorar. ‘Bunu siz mi yaptınız’ der. Picasso cevap verir. ‘Hayır, siz yaptınız’.
Bir de işin siyasi tarafı var. Soyguna iktidar partisinin yöneticilerinin adı karışıyor.
Fon borsası yetmedi, bir de aklanma borsası kurulmasın. Üç beş kurban verilip, bu çarkın asıl sahipleri aklanmasın.
Biz iktidardan kelle istemiyoruz. Hesap istiyoruz.
Şimdi bazıları yaşanan olayların sorumluluğundan kurtulmak için kendilerine yeni yeni çıkış yolları arıyorlar. Kapı arkasından devleti biz yönetiyoruz diyerek kendilerini kandıranlar, mevcut iktidarın milletin başına açtığı bütün belalarda ortaktırlar.
Bu iktidarın attığı her adımı, kayıtsız, şartsız, şerhsiz destekleyen iktidar bileşenleri tüm bu olup bitenlerden müteselsilen sorumludurlar
