Tabii ki bunu bir bağlam içinde demiş ama sonuçta demiş. Aylardır ”butlancılar” diye aşağılanan kesime muazzam bir can suyu oldu. - “Yüklenme sırası bizde” diye atağa kalktılar. - Kendilerine “ahlaki üstünlük” açısından bir çıkış noktası buldular. - CHP ve Atatürk üzerinden diskur çekme fırsatı yakaladılar.
Balbay, “yanlış anlaşıldım” falan dese de... Sonuçta butlancılara müthiş bir hayat öpücüğü vermiş oldu. “Acaba Mustafa Balbay gizli Kılıçdaroğlucu mu” derim.
Sanat camiasından ünlü isimlerin arasında maçın sonunda kutlamalara katılan bir haberci arkadaşımız... “İnanamıyorum şampiyon olduk, inanamıyorum şampiyon olduk, inanamıyorum şampiyon olduk” diyordu. İyi de sevgili habercimiz, bunda inanamayacak ne var?.Zaferden zafere koşan kızlarımız neredeyse altı ayda bir şampiyon oluyor yahu.
Hasidik Yahudilerle ilgili çektiği videoyla gündeme gelen Ruhi Çenet’e bir türlü ısınamadım. - Sanki hep bir gizli ajandası varmış gibi geliyor bana. - Sanki hep bir ters manyel yapıyormuş gibi bir hali var. - Sanki yeterince şeffaf değilmiş gibi bir edası var. - Sanki planlı / hesaplı hareket ediyormuş gibi bir durumu var. Cezaevinden mektuplar yazıyor Muhittin Böcek.
Kendisini destansı bir dille temize çekiyor bu mektuplarda. Ama artık bu mektuplara gözümün ucuyla bile bakmıyorum.
Son birkaç gündür Böcek’le ilgili ortaya çıkan mide bulandırıcı iddialar ve tanıklıklar. Şu kadarını söyleyeyim: Bu iddiaların göbeğinde reşit olmayan kızlar bulunuyor.
Hakkında açılan soruşturma nedeniyle ifade verdi Ahmet Davutoğlu. - Ülkesinin zarar görmemesine itina gösterdiğini belirtti. - Beş yıl önceki konuşmasını hangi koşullarda yaptığını anlattı. Ahmet Davutoğlu’nu çok eleştirmiş biri olarak söylüyorum: Genç yaşta hayatını kaybeden değerli sanatçı Serhat Kılıç’ın ardından yazılan taziye paylaşımlarına bakıyorum: Hepsinde bir edebiyat yapma, bir lügat paralama, bir orijinal olma gayreti. “Melekler ruhunu alırken ‘Ayy canını yakmadım umarım’ desin.” “Işıklar içinde uyusun” diye yazan da var, “Yattığın yer incitmesin” diye yazan da.
Anlıyorum, özgün bir veda cümlesi kurmak istiyorlar ve geleneksel takılmak istemiyorlar. Zorlamaları, lügat paralamaları bu yüzden.
Tabii biraz da “nur” kelimesinden, “rahmet” kelimesinden kaçınmak istiyorlar. Herkesin tercihi kendine.
Hepsine saygım var
